Teatro del Giglio zawsze był artystycznym i kulturalnym punktem odniesienia w mieście Lucca. Narodziny teatru, datowane na XVII wiek, kończą się w 1817 r., Po okresie upadku Republiki Lukki. Jego projektem jest architekt Lorenzo Nottolini. Nazwa została wybrana przez Marię Luizę z Bourbon, władcy Lukki.

Teatro del Giglio zawsze cieszył się intensywną działalnością artystyczną, która była momentem największej świetności w XIX wieku, kiedy to była to scena słynnych włoskich oper, takich jak Verdiego, Rossiniego i Mascagniego.

Od 1985 roku Teatro del Giglio został uznany za tradycyjny teatr, dokumentujący jego wielowiekową tradycję artystyczną.

Działalność artystyczna Teatro del Giglio podzielona jest na pory roku: dramat, taniec, operę i symfonię. Ten ostatni otwiera się jak zwykle we wrześniu sezonem teatralnym, wyróżniając się znaczeniem i zaangażowaniem.

Stabilną trupą teatru jest Teatro del Carretto, z którym Teatro del Giglio współtworzy słynne przedstawienia, takie jak Królewna Śnieżka, Romeo i Julia, Odissea, Pinokio i wiele innych.