Zbudowany w latach 1685-1710 w stylu barokowym przez jezuickiego architekta Angelo Italię. Pomnik jest inspirowany przez Borromińskie budynki Rzymu zarówno w ogólnej koncepcji planu, jak i w pionie, jak w dziwacznych detalach architektonicznych.

Na zewnątrz dominuje duża kopuła z czterema innymi mniejszymi kopułami. Fasada rozwija się wzdłużnie, jednolita na pierwszym rzędzie, ale ożywiona na drugiej przez tętniące życiem dzwonnice (z których jedna jest hipotetyczna) i centralny korpus o umiarkowanej wysokości. Jego wnętrze ma wzór krzyża „greckiego”, z czterema narożnymi sześciokątnymi kaplicami, otoczonymi kolumnadami; Wszystko to powoduje powstanie centralnej ośmiobocznej przestrzeni, z której rozwija się kopuła podtrzymywana przez pary kolumn i łuki, które wyznaczają kaplice.

Do ekstremalnego bogactwa przestrzennej artykulacji dołącza elegancki dekoracyjny płaszcz w mieszanych marmurach, zrealizowany między końcem XVII a początkiem XVIII wieku przez Tommaso Marię Sciacca.

W kościele znajdują się niezwykłe dzieła sztuki: pierwsza kaplica po lewej to kaplica San Calcedonio z obrazem świętego Gaspare Serenario, aw trzeciej kaplicy po prawej znajduje się drewniana figura św. Michała Archanioła autorstwa Trapani Antonio Rallo.