Mieści się w dawnym klasztorze Padri Teatini, znajdującym się obok kościoła Santa Maria della Catena, zbudowanego w 1602 roku. Budynek klasztoru był używany od 1812 roku jako szpital dla wojsk brytyjskich; potem w 1844 r. stał się siedzibą Archiwum Państwowego.
Fabryka zachowuje cechy solidnej konstrukcji z XVII wieku: otwory mają płaskie gzymsy i krótkie kamienne balustrady; wewnątrz znajduje się mały arkadowy dziedziniec z centralnie rzeźbionymi kamiennymi łukami.
Archiwum Państwowe zawiera ważne dokumenty z archiwów notarialnych, organów dyplomatycznych, sądowych i administracyjnych od XIII do XIX wieku.

Wśród innych starożytnych dokumentów znajduje się pieczęć wnuka Adelazji, żony Normana hrabiego Ruggero i regenta do wieku majora swego syna Rogera II; dokument pochodzi z 1109 roku i jest jednym z najstarszych w Europie. Archiwum zawiera również pomieszczenia klasztoru kościoła Gancia, do którego można wejść z portalu po prawej stronie kościoła. Klasztor rozwija się wokół dwóch dziedzińców.

Pierwszy prostokątny dziedziniec ma krótkie porty; południowy front zachowuje policentryczne łuki z końca XV wieku; portyk wejściowy z łukami w centrum zdobią żywe freski na temat życia franciszkanów. Pośrodku dziedzińca znajduje się studnia o barokowych kształtach, a na dole po lewej stronie znajduje się dzwon, który niegdyś był umieszczony w klasztornej dzwonnicy. Duża klatka schodowa, zbudowana w pierwszych dekadach XVII wieku, prowadzi do innych pomieszczeń dawnego klasztoru, rozmieszczonych wokół rozległego kwadratowego dziedzińca. W ogromnym akademiku zaskakuje zarówno imponująca szerokość i wysokość, jak i imponujące wielopiętrowe półki oraz szereg ruchomych półek przepełnionych czynami i korespondencją.