Badia Fiorentina to opactwo i kościół, w którym obecnie mieści się Bractwo Jerozolimskie, usytuowane przy Via del Proconsolo w centrum Florencji we Włoszech. Dante podobno dorastał po drugiej stronie ulicy w tym, co obecnie nazywa się „Casa di Dante”, przebudowanym w 1910 r. Jako muzeum dla Dantego (choć w rzeczywistości mało prawdopodobne, by był jego prawdziwym domem). Słyszałby, jak mnisi śpiewają mszę i urzędy tutaj, w łacińskim śpiewie gregoriańskim, jak to wspominał w swojej Commedii: „Florencja, w jej starożytnych murach objęta, skąd nony i terce wciąż dzwonią do całego miasta, zamieszkali wcześniej, spokojnie , umiarkowany, czysty ”. W 1373 r. Boccaccio wygłosił swoje słynne wykłady na temat Boskiej komedii Dantego w kaplicy pomocniczej Santo Stefano, tuż przy północnym wejściu do kościoła Badii.
Opactwo zostało założone jako instytucja benedyktyńska w 978 r. przez Willa hrabinę Toskanii dla upamiętnienia jej zmarłego męża Huberta i było jednym z głównych budynków średniowiecznej Florencji. W 1071 r. W opactwie założono szpital. Dzwon kościelny oznaczał główne podziały florenckiego dnia. Między 1284 a 1310 rokiem kościół romański został przebudowany w stylu gotyckim, ale w 1307 roku część kościoła została zburzona, aby ukarać mnichów za niepłacenie podatków. Kościół przeszedł barokową transformację między 1627 a 1631 rokiem. Wybitna dzwonnica, ukończona między 1310 a 1330 r., Jest romańska w swej podstawie i gotycka na jej wyższych poziomach. Jego budowę nadzorował słynny kronikarz Giovanni Villani.
Dziś Badia jest domem dla zgromadzenia mnichów i mniszek zwanych Fraternita 'di Gerusalemme. Śpiewali nieszpory o 18.00 i msze o 18:30 każdego dnia. Mieszkańcy i turyści twierdzą, że uczestniczą w Nieszporach lub Mszy św. Jako jedno z najpiękniejszych przeżyć we Florencji.
Główne dzieła sztuki w kościele obejmują Objawienie Dziewicy św. Bernardowi (ok. 1486) Filippino Lippiego (pierwotnie zamówione przez Piero del Pugliese dla jego kaplicy w Chiesa di Santa Maria del Santo Sepolcro lub delle Campora) oraz grobowce syna Willa Hugh, margrabiego Toskanii (zm. 1001) oraz prawnika i dyplomaty Bernardo Giugniego (1396–1456), oba autorstwa Mino da Fiesole (ostatnie ukończone ok. 1466). Malowidła ścienne w absydzie wypełnił Giovanni Domenico Ferretti w 1734 r.
Załączony Chiostro degli Aranci (Cloister of the Oranges) zawiera cykl fresków (ok. 1435–1439) na temat życia św. Benedykta, któremu wielu przypisuje portugalski malarz Giovanni di Consalvo, generalnie nieznany zwolennik Fra Angelico. Bardziej prawdopodobne jest dzieło Zanobi di Benedetto Strozzi (1412–68) pod kierownictwem samego Angelico. Czwarta scena w cyklu została przemalowana. 1526-1528 (św. Benedykt sam się karci) przez młodego Bronzino. Sam klasztor został zbudowany pod kierownictwem Antonio di Domenico della Parte i Giovanniego d'Antonio da Maiano, z pomocą Bernarda Rossellino.
Badia Polyptych Giotta, obecnie w Galerii Uffizi, pierwotnie znajdowała się w kościele.