Katedra w Katanii (włoski: Duomo di Catania, Cattedrale di Sant'Agata) poświęcona św. Agacie, jest katedrą rzymskokatolicką. Była siedzibą biskupów Katanii do 1859 r., Kiedy diecezja została podniesiona do archidiecezji, i od tego czasu jest siedzibą arcybiskupów Katanii.

Katedra została kilkakrotnie zniszczona i odbudowana z powodu trzęsień ziemi i wybuchów pobliskiej Etny. Pierwotnie został zbudowany w latach 1078-1093, na ruinach starożytnych rzymskich łaźni Achillea, na rozkaz Rogera I z Sycylii, który podbił miasto od islamskiego emiratu Sycylii. W tym czasie wyglądał jak kościół warowny (ecclesia munita).

W 1169 r. zostało prawie całkowicie zniszczone przez trzęsienie ziemi, pozostawiając jedynie obszar apsydy nienaruszony. Dalsze obrażenia zostały spowodowane przez pożar w 1169 r., Ale najbardziej katastrofalnym wydarzeniem było trzęsienie ziemi w 1693 r., Które ponownie pozostawiło je w ruinie. Został on następnie przebudowany w stylu barokowym.

Dziś ślady oryginalnego normańskiego gmachu obejmują część transeptu, dwie wieże i trzy półkoliste absydy, złożone z dużych kamieni lawy, większość z nich odzyskano z cesarskich budowli rzymskich.
Obecny wygląd katedry pochodzi z pracy Gian Battisty Vaccarini z 1711 roku, który zaprojektował nową barokową fasadę po trzęsieniu ziemi w 1693 roku.

Ma trzy poziomy z korynckimi kolumnami w granicie, być może zaczerpnięte z rzymskiego teatru miasta. Wszystkie rozkazy zdobią marmurowe posągi św. Agaty nad bramą, św. Eupliusz po prawej i św. Birillusa po lewej. Główne drzwi z drewna mają 32 rzeźbione tablice z epizodami życia i męczeństwa św. Agaty, herbami papieskimi i symbolami chrześcijaństwa.

Kopuła pochodzi z 1802 roku. Dzwonnicę wzniesiono pierwotnie w 1387 roku, o wysokości około 70 metrów. W 1662 r. Dodano zegar, którego konstrukcja osiągnęła 90 metrów. Po zniszczeniu w 1693 r. Odbudowano go, dodając dzwon 7,5 t, trzeci co do wielkości we Włoszech po dzwonach w Bazylice św. Piotra i katedrze w Mediolanie.

Parvise jest dostępne przez marmurową fasadę zakończoną kutym żelazem .... ozdobionym 10 brązowymi posągami świętych. Parvise oddzielony jest od placu katedralnego balustradą z białego kamienia z pięcioma dużymi posągami świętych w marmurze kararyjskim.

Katedra ma łaciński plan krzyża, z nawą i dwoma nawami. W nawie południowej znajduje się baptysterium, a na pierwszym ołtarzu znajduje się płótno św. Frontery z Nisibis autorstwa Borremanów zwrócone na pilastrze grób kompozytora Vincenzo Belliniego. Również na pilastrze między nawą a nawą znajduje się barokowy pomnik biskupa Pietro Galletti. Godna uwagi jest również kaplica św. Agaty.

Apsyda sięga początków XII-wiecznej konstrukcji: posiada średniowieczne okno zrębowe i chór z końca XVI wieku autorstwa neapolitańskiego artysty Scipione di Guido. Na końcu północnego transeptu znajduje się Kaplica Świętego Krzyża autorstwa Domenico Mazzoli (1577). Mieści się w nim grobowce członków aragońskiej gałęzi Sycylii, w tym królów Fryderyka III i Louisa, Johna z Randazzo i Konstancji.

Nawa północna ma kilka XVII-wiecznych obrazów świętych, w tym jeden autorstwa Borremanów.