Teatr Savoy jest częścią kompleksu zbudowanego w latach 1923-25 ​​na terenie dawnego Teatru Margherita i niektórych domów opierających się o Katedrę Świętej Trójcy i dzielonych przez pewien czas z Hotelem San Giorgio (zamkniętym w 1977 r.), Banca Popolare, dzienne łaźnie, kilka sklepów i kilka prywatnych domów. Obecnie jedynymi pokojami nadal używanymi są, oprócz teatru, niektóre sklepy i domy.

Historia teatru Savoy jest naznaczona różnymi fazami w różnych epokach, które zmieniły jego strukturę, rozmiar i nominał.

Po zniszczeniu z powodu pożaru w Teatrze Erennio Gammieri, poświęconym kompozytorowi Campobasso, Teatro Margherita został zbudowany, aby go zastąpić, zainaugurowany 20 listopada 1894 roku. Został wykonany z drewna i pokryty cegłami i sztukateriami , może zawierać od 600 do 700 osób i szacuje się, że zasoby potrzebne do jego wykonania wyniosły 30 000 ₤.

W miejscu, gdzie wcześniej wzniesiono teatr Margherita, w latach dwudziestych XX wieku wybudowano budynek obejmujący nowy teatr, zwany „Teatro Sociale”. Firmą, która zajęła się budową była Società Anonima Impresa Teatro, a prace zostały przeprowadzone przez firmę Giovagnoni & amp; Nicotera. We wnętrzu freski wykonał artysta Arnaldo De Lisio z Castelbottaccio, witraże Giovanniego Vincenzo i synów Baranello oraz kute dzieła Giuseppe Tucciego z Campobasso. Inauguracja miała miejsce w 1926 r. Z przedstawieniem opery Tosca Giacomo Pucciniego. Wraz ze zmianą właściciela, która przeszła na Raffaele Colitti, zmienił także nazwę teatru, który zakładał teatr dzisiejszego Teatro Savoia.

W 1993 roku Prowincja Campobasso nabywa własność Teatru i rozpoczyna stopniowy projekt przebudowy. Dzięki przykładowym pracom konserwatorskim teatr powrócił do miasta, stając się ponownie jednym z najpopularniejszych ośrodków agregacji kulturowej. Prace koncentrowały się na dostosowaniu do standardów bezpieczeństwa, usług higienicznych, instalacji nowoczesnych konstrukcji zmotoryzowanych, dzięki którym konstrukcja może być bardzo wszechstronna i szybko zmienić ustawienie straganów i sceny zgodnie z różnymi potrzebami, i do odzyskiwania fresków i dzieł. Inauguracja odrestaurowanego teatru Savoy odbyła się 25 marca 2002 r. W obecności Prezydenta Republiki Carlo Azeglio Ciampi, z inauguracyjnym koncertem Orkiestry Symfonicznej w Molise.

Od kilku lat powstaje Fondazione Teatro Savoia, którego dyrektorem artystycznym jest urodzony w Molise aktor Edoardo Siravo, który jest odpowiedzialny za zarządzanie działaniami.

Zewnętrzna struktura teatru składa się z prostych i regularnych linii, które znajdują odzwierciedlenie w schematycznej regularności okien. Elementy dekoracyjne, w kutym żelazie, które charakteryzują balustrady balustrad, okien i lamp na centralnym zwieńczeniu budynku, są wyraźnie identyfikowane w wolności, z różnymi splotami, falistymi spiralami i harmonicznymi geometriami, które przypominają dekoracje kwiatowy.

Wejście i foyer ozdobione są freskami Arnaldo De Lisio z 1925 roku, przedstawiającymi Campobasso, Molise i sceny z życia codziennego. Z foyer są dwie klatki schodowe prowadzące do czterech kondygnacji skrzyń i dostęp do straganów. Jest to podkowa i jest zdominowana przez sklepienie z obrzydzeniem, freski z dużym obrazem zatytułowanym „Triumf Samnitów”, ponownie Arnaldo De Lisio.

Tralki pudeł ozdobione są złoconymi stiukami, a putty umieszczane są odpowiednio do dzielących ich kolumn. Mistyczna przepaść oddziela publiczność od sceny i może pomieścić czterdzieści orkiestr. Scena ma kształt trapezu, z kurtyną i jest otoczona garderobami. Największa