Torre Lapi (Wieża Lapi) jest częścią budynku Miejskiego i nie wydaje się być łagodną wieżą. Niektórzy uczeni przypuszczają, że jest to część ruin Porta Nova, jednej ze starożytnych murów otaczających miasto w okresie średniowiecza. Wieża miała znajdować się w pierwszym okręgu. Pierwotnie został zbudowany jako przejście, a następnie rodzina Lapi podbiła go z rodziny Laigoni i dostosowała go do własnych potrzeb. W XV wieku sprzedali wieżę za 400 lirów gminie Bolonia, która chciała powiększyć budynek miejski. Później stał się częścią muru miejskiego (nie różniło się wiele od tego, co możemy dziś zobaczyć). Wiele osób używało go jako rezydencji: niektórzy dominikańscy mnisi, malarz, rodzina beccai (termin ten był używany w Bolonii do określania rzeźników. Pochodzenie tej nazwy pochodzi od Becco, męskiego kozła, rodzaju mięso ludzi zwykło jeść w tym czasie). Ich obecność w tym rejonie nie była przypadkowa: od połowy XIV wieku cała via porta Nova, obecnie znana jako Via IV Novembre, gościła ludzi, którzy sprzedawali mięso, które niegdyś znajdowało się na Piazza Maggiore. Nowi właściciele, rzeźnicy, postanowili zmienić cechy podstawy wieży, otwierając sklep. Ale w 1505 r. Członkowie Senatu Bolognese postanowili usunąć wszystkie stoiska i sklepy, które ich niepokoiły, i zabrudzić cały obszar. Prawdopodobnie dzięki tej decyzji uniknięto eksplozji obszaru podczas pożaru w 1641 roku. Pożar wybuchł na obszarze, na którym znajduje się wieża Agresti, a także zagraża otaczającej okolicy. W okresie napoleońskim wieża była prawie o połowę mniejsza od około 30 metrów do 18, aby stać się częścią pozostałych ścian. W 1948 r. Starożytne drzwi beccherii zostały ponownie otwarte, aby ułatwić wejście do budynku miejskiego, a nawet porzucić pierwotny aspekt wieży. Źródło: Bolonia la selva turrita (w języku włoskim) projekt rozbudowy historyczno-architektonicznego dziedzictwa Bolonii wspierany przez Fondazione del Monte.