Palazzo Massimo alle Colonne to arcydzieło Baldassarre Peruzzi, który zbudował je w latach 1532-1536 w miejscu trzech sąsiadujących ze sobą pałaców należących do starej rzymskiej rodziny Massimo, które zostały zniszczone podczas Wraku Rzymu (1527).

Zakrzywiona fasada była podyktowana przez fundamenty zbudowane na trybunach stadionu (odeonu) cesarza Domicjana. Fasada jest znana jako jedna z najbardziej mistrzowskich w swoim czasie, łącząc w sobie elegancję z surowym boniowaniem.

Wejście charakteryzuje się centralnym portykiem z sześcioma kolumnami doryckimi. Ponadto istnieje zróżnicowanie wielkości okien na różnych poziomach oraz dekoracyjne ramy okien trzeciego piętra. Wewnętrzne sufity i przedsionki są bogato zdobione rozetami i kasetonowymi dachami.

Kaplica na drugim piętrze była pokojem, w którym 14-letni Paolo Massimo, syn Fabrizio Massimo, został krótko przywołany do życia przez świętego Filipa Neri w dniu 16 marca 1583 r. Wnętrze pałacu jest otwarte publicznie tylko tego dnia.

Na początku XIX wieku budynek został połączony z sąsiednim pałacem Pirro.