Siedziba Wolnej Gminy została zbudowana na różnych etapach: pierwsza (1293-97), część odpowiadająca Sala dei Notari, jest autorstwa Giacomo di Servadio i Giovannello di Benvenuto. Drugi (1335-53) dociera do łuku Via dei Priori i Via della Gabbia. Trzeci (1443) i pozostałe etapy (do XVIII w.) Przebiegają wzdłuż Corso. Jego budowa obejmowała różne istniejące wcześniej budynki, w tym dwie wieże, widoczne wzdłuż Via della Gabbia i Corso Vannucci (numer 21). Godne odwiedzenia są atrium, dzwonnica i XIV-wieczny portal z rzeźbami patronów Lorenzo, Ercolano i Costanzo, zachowanymi w oryginale w Narodowej Galerii Umbrii. Na wyższych piętrach palazzo znajduje się jedna z najbogatszych kolekcji włoskich pod względem liczby i jakości dzieł sztuki z XIII-XIX wieku.

Północna fasada pałacu jest wynikiem dwóch odrębnych okresów budowy: lewej części, charakteryzującej się szeregiem ościeżnic i imponującym gotyckim portalem prowadzącym do Sala dei Notari (Hall of Notaries) został zbudowany w latach 1293–1297, podczas gdy prawy odcinek, z jego trzykolistym portykiem, zbudowany w miejscu kościoła San Severo di Piazza, został dodany w 1335 roku. Wnętrze zostało ogromnie zmienione w czasie panowania Kościoła i zostało przywrócone do pierwotnego stanu po 1861 r. Szeroka klatka schodowa w kształcie wachlarza została dodana w 1902 r., Aby zastąpić dwupłatowy średniowieczny.
Nad portalem znajdują się brązowe kopie gryfa z Perugii i lwa Guelph (oryginały, 1271-81, z fontanny Arnolfo di Cambio, znajdują się wewnątrz palazzo). Z masywnych półek wiszą łańcuchy, które lud Perugii wziął z bram Sieny (po bitwie pod Torritą w 1358 r.).

HALA NOTARIÓW - Wspaniała sala wsparta na ośmiu dużych łukach, pierwotnie wykorzystywana do zgromadzeń ludowych podczas Wolnej Komuny, w 1582 r. stała się siedzibą potężnego „Arte dei Notai” stowarzyszenie, od którego bierze obecną nazwę. Pozostało tylko kilka fragmentów oryginalnych fresków z XIII-XIV wieku. Większość z nich została pomalowana lub włączona do legend, opowieści, opowieści biblijnych i herbów, w tym do „Kapitanów ludu” i „Podestà”, namalowanych przez Matteo Tassiego (1885). Na tylnej ścianie widnieje herb Braccio Fortebracci, a wzdłuż bocznych ścian stoją szesnastowieczne kramy i siedzenia. Całkowicie zmieniony w ciągu trzech wieków rządów papieskich, kościół został przywrócony do pierwotnego stanu po 1861 roku. Na szczycie zewnętrznych schodów znajduje się Sala della Vaccara, w której znajduje się fresk namalowany przez Tiberio di Assisi w 1568 roku.