Kościół został zbudowany w latach 1526–1617 przez Neapolitańską Kongregację Narodu, pochodzącą głównie z Cava dei Tirreni. Wejście znajduje się wewnątrz trapezoidalnego portyku.

Interesujący jest renesansowy portal, umieszczony wewnątrz niego, ozdobiony kolumnami, rzeźbami, fryzami i półokrągłym tympanonem. Wnętrze podzielone jest na trzy nawy eleganckimi łukami na wysokich marmurowych kolumnach.

Na skrzyżowaniu z transeptem kopuła podnosi się, wsparta na dziwacznych wspornikach, które tworzą ośmiokątną podstawę latarni. Nawy pokryte są sklepieniami pawilonowymi, natomiast nawę główną przykrywa sklepienie kolebkowe z dużymi żaglami przy oknach.

Kopuła ma zewnętrzne pokrycie z niebieskich emaliowanych cegieł i latarni. Wspaniała dekoracja sztukatorska wykonana w XVIII wieku obejmująca basen absydy, tympanony, kaplice, kopuły i nawy jest dziełem Procopio Serpotty.

Kościół zachował pewne wyposażenie i obrazy z XVIII wieku, częściowo odzyskane, i był wyposażony w wspaniałe organy, dzieło końca XVI wieku autorstwa Raffaele La Valle. Dziś na ołtarzu głównym drewniana Madonna z pozostałości po świętych meblach z lat osiemdziesiątych.