Budowa budynku sięga 1615 r., Ale została ukończona dopiero w 1767 r. Budynek, zanim wszedł w posiadanie prezesa sprawiedliwości Giuseppe Asmundo, markiza Sessy, należał do rodziny Joppolo książąt Sant'Elia.

Budynek z moździerzami, wężowymi stiukami szkolnymi, żaluzjami i barokowymi drzwiami, freskami z alegoriami Gioacchino Martorany, osiemnastowieczną alkową z cherubinami, gałęziami i gołębie, które splatają gniazdo miłości, stanowią prawdziwą skarbnicę sztuki, czyniąc jeszcze bardziej cenne „jego kolekcje”: obrazy, skrzynię z XVI i XVII-wiecznymi kulami wystawionymi tam na stałe; jak również sycylijska ceramika, cegły spisowe, dewocjonalia itp .; Neapolitańska, francuska porcelana itp .; zwoje, wazony, fani, hafty, broń biała i broń palna, obszerna dokumentacja kartograficzna i numizmatyczna, która wzbogaca wystawy od czasu do czasu, odtwarzają „Palermo Felicissima”, o którym wiele wspominają starożytne i nowoczesne książki i czasopisma i wiele chwalony przez „podróżnych” tamtych czasów. Największa