Muzeum Żydowskie w Livorno znajduje się w Oratorium Marini, małym neoklasycystycznym budynku przystosowanym do kultu w 1867 roku. Znajdują się tam niektóre ze starych ozdób, które niegdyś znajdowały się w starej monumentalnej synagodze z 1593 roku. Synagoga była stale zdobiona w następnych wiekach; został zniszczony podczas II wojny światowej podczas nalotu lotniczego. Drewniany „Hekhal” został cudownie zachowany i przeniesiony do oratorium via Micali i tam odrestaurowany. Ma bogatą rzeźbę i trzy małe kopuły, które nadają jej orientalny wygląd. Zgodnie z tradycją ustną „Hekhal”, jak większość ozdób, został przywieziony przez Żydów wygnanych z Hiszpanii, ale być może został wyprodukowany w północnych Włoszech.
Wspaniała synagoga odzwierciedlała dobrobyt narodu żydowskiego w Livorno, a jego członkowie rywalizowali ze sobą, aby ozdobić go srebrem i drogocennymi tkaninami. Żydzi, gdzie głównymi bohaterami handlu ciągłego, które przyczyniły się do rozwoju portu w Livorno, tak aby dodatki do Świątyni były lustrem dobrobytu społeczności; przedmioty różnego pochodzenia: holenderski, północnoafrykański, florencki, rzymski, wenecki, są wyświetlane obok tych wytwarzanych przez lokalnych złotników.
Niestety najstarsze i najcenniejsze ozdoby zostały utracone, ale niektóre z tych, które pozostały jak korona z 1636 r. lub niektóre z ozdób z XVIII w., ujawniają wysokiej jakości manufakturę, której rzadko można dopasować gdzie indziej.
W Synagodze iw niektórych prywatnych domach Livorno wciąż zachowane są przedmioty o wspaniałym wyglądzie korala. Taka organizacja była monopolem Żydów z Livorno. Również tkaniny są bardzo interesujące. Wiele Żydów handlujących materiałami importowanymi przez głównego Europejczyka produkowanego w Lyonie do połowy XVIII wieku i oryginalnie używanymi do robienia różnych ozdób, jest nadal tam przechowywanych.
Igła ozdobna była wykonywana głównie przez żydowskie haftki i stanowi jedną z najciekawszych cech sztuki ceremonialnej Livorno. Muzeum zostanie ostatecznie powiększone, tak aby w galerii dla kobiet można było wyświetlać większą liczbę dokumentów i zapisów z życia i tradycji żydowskich, wraz ze wszystkimi przedmiotami o wartości historycznej i artystycznej wykorzystywanymi w rytuale synagogalnym iw domu. W galerii dla kobiet zostanie zarezerwowane miejsce na przedmioty, które rodziny Livoronów będą chciały przekazać lub pozostawić w zaufaniu, aby ukończyć historię Wspólnoty.