Wraz z Père Lachaise w Paryżu i Recoleta w Buenos Aires, Staglieno jest jednym z najważniejszych monumentalnych cmentarzy na świecie.
Ten cmentarz został słusznie sklasyfikowany jako muzeum sztuki burżuazyjnej z XIX i XX wieku.
W tym naprawdę fascynującym miejscu śmierć nie ma nic ponurego, ale staje się pretekstem do świętowania sztuki i życia, zwłaszcza życia „dobrze przeżytego”, określonego przez moralne, religijne, etyczne i estetyczne zasady genueńskiego przedsiębiorcy Burżuazja 100-150 lat temu.
Publiczne i prywatne wspomnienia zmarłych i ich rodzin łączą się w głęboko romantyczny krajobraz naturalny i artystyczny, gdzie architektura, przyroda i historia stają się nierozerwalnie splecione.
Wszystkie rodzaje form sztuki od XIX wieku po dzień dzisiejszy są reprezentowane: neoklasycyzm, realizm, symbolizm, secesja, art déco. Najważniejsze nazwiska włoskiej rzeźby, takie jak Santo Varni, Giulio Monteverde, Lorenzo Orengo i Leonardo Bistolfi, by wymienić tylko kilka, zaszczyciły ten cmentarz fascynującymi posągami, w różnych czasach i wykorzystując różne style artystyczne.
Kilku wybitnych genueńczyków, takich jak Giuseppe Mazzini, aktor Gilberto Govi, piosenkarz i autor tekstów Fabrizio De André, jest pochowanych w Staglieno, razem z tymi, którzy, choć nie tak sławni w życiu, zdobyli sławę, odpoczywając tutaj. Przykładem jest sprzedawca pączków i orzechów z końca XIX wieku, Caterina Campodonico, która wydała swoje ciężko zarobione grosze na posąg wielkości naturalnej wielkości na swój grób.