San Lorenzo jest katedrą miejską od X wieku, ale dzisiejszy aspekt zawdzięcza artystom z Pizy, Lombardii, Francji i Normandii, którzy pracowali nad nią od XII do XVII wieku, łącząc style romańskie i gotyckie. Gotyckie prace rekonstrukcyjne zatrzymały się jednak nagle, być może z powodu trudności ekonomicznych lub być może z powodu czarnej zarazy z 1300 r., Pozostawiając budynek niekompletny bez jednej z dwóch oryginalnie zaprojektowanych dzwonnic. Z przodu fasady gości witają dwa żałobne lwy z XIX wieku. Męczeństwo św. Wawrzyńca jest przedstawione na lunecie nad głównym wejściem, a nieco powyżej jest obraz Boga Ojca otoczony symbolami czterech Ewangelistów. We wnętrzu białych marmurowych paneli u podstawy drzwi wejściowych znajdują się obrazy zwierząt wziętych ze starożytnych „bestiariuszy” (ilustrowane tomy zawierające opis zwierząt i ptaków), najlepiej w celu podkreślenia kontrastu między dobrem (na górze) a zło (na dole). W prawym rogu fasady goście zobaczą posąg młynarza, ale w rzeczywistości reprezentują Świętego Jana Ewangelistę trzymającego tarczę słoneczną. Nieco dalej znajduje się posąg małego psa śpiącego u stóp kolumny, przedstawiony przez jednego z artystów, który ozdobił fasadę. Uważa się, że ten obraz przyniesie szczęście odwiedzającym, którzy zdobią posąg przyjaznym uderzeniem. Wnętrze kaplicy św. Jana Chrzciciela z połowy XV wieku (Cappella di San Giovanni Battista) jest szczególnie interesujące ze względu na bogate dekoracje reliefowe Opowieści św. Jana, scen z życia świętych, obrazów cnót i Ojców Kościoła. Ozdobiona w XVI i XVII wieku przez takich artystów, jak Giovanni A. Montorsoli, asystent Michała Anioła, który pracował nad posągami, oraz Lazzaro Tavarone, który pracował nad freskami, absydzie jest zwieńczona elegancką kopułą manierystyczną autorstwa architekta Galeazzo Alessi. W podziemnym Muzeum Skarbu San Lorenzo (Museo del Tesoro) znajduje się wiele różnych skarbów, takich jak srebrna pozłacana arka Świętego Jana Chrzciciela z XV wieku, której prochy sprowadzono tutaj z Ziemi Świętej podczas krucjat. Wśród skarbów znajdują się arcydzieła złota i srebra pochodzące z IX wieku i teraźniejszości. Słynnymi eksponatami tego muzeum są Krzyż Bizancjum Zaccaria i Święte Danie (Sacro Catino), prawdopodobnie kawałek zielonego islamskiego szkła z IX wieku, o którym mówi się, że był używany przez Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy. Z tyłu lewej nawy znajduje się cudownie niewybuchowa bomba brytyjskiej marynarki wojennej, która uderzyła w katedrę podczas zbombardowania Genui w lutym 1941 r. Odwiedzający nie powinni przegapić XII-wiecznego klasztoru (wejście jest dość blisko kościoła), gdzie znajduje się Muzeum Diecezjalne jest trzymany.