Wzdłuż portyku od strony kościoła S. Giacomo Maggiore, w via Zamboni, znajdujemy wejście do Oratorium św. Cecylii i Valeriano. Pochodzi ze starego kościoła romańskiego na zlecenie Giovanniego 2 z Bentivoglio, pana Bolonii. Został wykonany jako mniejszy i całkowicie freskowy, aby zachować najważniejsze obrazy renesansu bolońskiego. Obrazy, rozpoczęte w 1505 roku, zostały powierzone najbardziej znanym artystom dworu Bentivoglio, takim jak Francesco Francia, Lorenzo Costa i Amico Aspertini, a uzupełnili je mniej znani artyści. Freski pokrywają prawą i lewą ścianę przy wejściu oratorium. W dziesięciu panelach, podzielonych pasami pilastrowymi, opisane są groteskowe wydarzenia, opisywane są wydarzenia z życia św. Cecylii i jej męża Valeriano. Są one osadzone w wieku Urbano 2 (3 w.), Kiedy święci stali się męczennikami, ponieważ nie wyznawali swojej wiary chrześcijańskiej.