Budynek znajduje się na malowniczym małym placu w prawdziwym centrum Bolonii, obok obszaru, który kiedyś służył jako więzienie, a obecnie mieści się w nim Wydział Historii Uniwersytetu Bolońskiego.

Historia tego kościoła, podobnie jak w pobliżu Complesso di Santo Stefano, nawiązuje do symboliki świętych miejsc w Jerozolimie. Zaokrąglony kościół z V wieku był gospodarzem Kongregacji Kanoników Regularnych na Lateranie, został odrestaurowany w 1200 roku i otrzymał styl gotycki około drugiej połowy XV wieku.
Elegancka fasada przypomina styl Veneto i Ferrary (1474); przy wejściu znajduje się żywy Orzeł, emblemat Ewangelisty Jana, uformowany przez Nicolò dell'Arca (ok. 1481). Wewnątrz budynku znajdują się trzy nawy, cenne szklane ściany (XV w.), Cenne dzieła sztuki z XIV i XVIII w., XVI-wieczny chór i osobliwa kolumna z przewróconą stolicą, na dole której znajduje się romański krzyż do starożytnej kaplicy San Petronio (zalesiony Chrystus pochodzi z XVI wieku).
W przeszłości w kościele znajdowały się obrazy Ercole de 'Roberti, Domenichino, Cimy z Conegliano, Perugino, wraz z kopią słynnego Estasi di Santa Cecilia Raffaello, którego oryginalna kopia jest obecnie wystawiana w Pinacoteca Nazionale di Bolonia (Narodowa Galeria Sztuki w Bolonii).