Palazzo Terzi w zewnętrznej części wzgórza Bergamo Alta, z widokiem na samolot do Appennini. Jest wśród liceum, katedry, Santa Maria Maggiore i Piazza Vecchia. Przytulny Piazza Terzi został wykopany i został zaprojektowany w 1738 roku przez Filippo Alessandri. Udało mu się zharmonizować elementy architektoniczne XVI i XVII wieku.

Fasada jest liniowa z balkonem i rzeźbą Sanza, która nawiązuje do rzeźby znajdującej się w niszy placu. Jedna strona placu jest ograniczona wysokim murem z balkonem na górze, stąd twoje oko jest prowadzone przez duże drzwi i kolumny na taras z 2 rzeźbami stojącymi na samolocie.

W 1610 r. rodzina Terzi kupiła pierwszy budynek z XVI wieku, a następnie Alvise Terzi stopniowo kupował kilka budynków na wzgórzu, które z Via Rosate schodzą na Via San Giacomo. W 1631 r. Alvise zaczął zakładać i dekorować pałac.

Centralna sala została podwojona, więc najniższa część monumentalnego komina wykonana jest z marmuru, a najwyższa część z gipsu.

Alvise Terzi nazwał Gian Giacomo Barbello (1590-1656), Cristoforo Storer (urodzony w Costanza w pierwszej połowie XVIII wieku), ojciec Fra 'Galgario, aby ozdobić „fresk”.

Wokół dużej sali znajdują się inne sale:
- sala „Soprarizzo veneziano” : jedwabny aksamit w kilku kolorach z kwiatami i dekoracjami podkreśla pokój. Sufit ma freski Carpoforo Tencalla (1623-1685), a podłoga została zaprojektowana przez Canianę.
- Pokój lusterka : podszyte dużymi lustrami ze złoconymi ramami gipsowymi; wspaniałe piętro to Caniana i pokazuje kosze z owocami i kwiatami oraz inne abstrakcyjne wzory; freski na suficie pochodzą od Storera. Pomiędzy murem a ramą aksamitu ukryto flagę ochotniczych żołnierzy po Przywróceniu (1848-49), teraz jest ona wyświetlana w muzeum Risorgimento.
- czerwony pokój : wyłożony jedwabiem „damasco”, freski Storera, a ściany przerywają cztery cenne lustra i komin z XVIII wieku.
- Sypialnia : podszyty jest żółtym i zielonym jedwabiem z XVII wieku oraz freskami Storera na suficie. Otwiera się na rodzaj „ogrodu zimowego”, który jest rodzajem zielonego domu pokrytego okularami, na ścianach są „trompe l'oeil” z drzewami i kwiatami. Duże okno otwiera się na samolot i ogrody i domy poniżej.
- hala muzyczna : jest to przytulny pokój ozdobiony bardzo lekkimi i falistymi złoconymi tynkami (stiukami) z XVIII wieku autorstwa Camuzio.
- Sala „Tiepolo” : kiedyś była sypialnia. Na suficie znajduje się płótno w ramie namalowane przez Tiepolo i Capellę.
- Jadalnia : przez wejście docieramy do jadalni, gdzie znajduje się duży stół z XVIII wieku i freski Barbello.

Wszystkie pokoje są nadal oświetlone świecami.
Najciekawsza rzecz znajduje się w pierwszym pomieszczeniu wejściowym w części pałacu z XVI wieku, ponieważ zdobią ją rzadkie ciemne tynki (stiuki) przedstawiające medaliony z figurami i wstążkami owoców i liści.