W dużym parku książąt Butera rodzina Florio chciała zbudować w 1899 r. Willę w stylu dawnych czasów i zlecić jej budowę Ernesto Basile. Z dużego parku, w którym się znajdował, jest tylko mały ogród otoczony imponującą bramą.

Budynek wyróżnia się fantazyjnym, asymetrycznym rozmieszczeniem przestrzeni oraz zróżnicowanym i nieregularnym odtwarzaniem tomów, z żywą zewnętrzną podwójną klatką schodową i wieżyczkami, tympanonami, stokami, kolumnami. Symbol europejskiego smaku fin de siècle, wyrazu włoskiego modernizmu, w czasach belle époque chałupa gościła najlepsze towarzystwo, zestaw samolotów czasu.

Podobnie jak rodzina Florio, willa przeżywała okresy upadku. Istnieją trzy główne poziomy: parter nazywany „degli svaghi” z salą bilardową i pokojem gier; pierwsze piętro zwane „reprezentacją”, z dużym salonem, do którego wchodziło się bezpośrednio z zewnętrznej klatki schodowej i jadalni; i wreszcie tak zwana „rezydencja”, której wejście z głównej klatki schodowej prowadzi do salonu i sypialni.

Nadzór nad dziedzictwem kulturowym Palermo nadzorował kompleksową renowację filologiczną, która doprowadziła do powrotu budynku do dawnego blasku i otwarcia dla zwiedzających od grudnia 2009 roku.