Opificio delle Pietre Dure, dosłownie „Warsztat kamieni półszlachetnych”, jest publicznym instytutem włoskiego Ministerstwa Dziedzictwa Kulturowego z siedzibą we Florencji. Jest światowym liderem w dziedzinie renowacji dzieł sztuki i zapewnia nauczanie jako jedna z dwóch włoskich państwowych szkół konserwatorskich (druga to Istituto Superiore per la Conservazione ed il Restauro). Instytut prowadzi także specjalistyczną bibliotekę i archiwum konserwatorskie oraz muzeum prezentujące historyczne przykłady inkrustowanych kamieniami półszlachetnymi Pietre Dure. Laboratorium naukowe prowadzi badania i diagnostykę oraz zapewnia konserwację prewencyjną. Będąc jednym ze słynnych warsztatów artystycznych włoskiego renesansu, Opificio zostało założone w 1588 r. Na polecenie Ferdinando I de 'Medici, aby dostarczyć wyszukane, inkrustowane cenne i półszlachetne kamienie. Jednym z arcydzieł rzemiosła jest całkowita dekoracja Cappella dei Principi (Kaplica Książąt) w Bazylice San Lorenzo di Firenze. Technika ta, wywodząca się z bizantyjskiego dzieła intarsji, została udoskonalona przez mistrzów Opificio, a dzieła, które wyprodukowali, stały się znane jako „opere di Commessi Mediceo” (commesso to stara nazwa techniki, podobna do starożytnych mozaik), a później jako „Commesso w Pietre Dure "(mozaika kamieni półszlachetnych). Rzemieślnicy wykonali wyjątkowo utalentowane i delikatne zadanie nakładania cienkich licówek z kamieni półszlachetnych specjalnie wybranych ze względu na ich kolor, nieprzezroczystość, połysk i ziarnistość, aby stworzyć wyszukane efekty dekoracyjne i obrazkowe. W ten sposób powstały przedmioty o niezwykłym wyrafinowaniu, od wyposażenia po wszelkiego rodzaju dzieła sztuki. Dziś rzemieślnicy wyszkoleni na Opificio pomagają wielu muzeom na świecie w ich programach restauracyjnych. Warsztaty Opificio początkowo znajdowały się w Casino Mediceo, potem w Uffizi, a ostatecznie zostały przeniesione do ich obecnej lokalizacji przy Via Alfani w 1796 roku. Po zakończeniu XIX wieku działalność instytutu odeszła od produkcji dzieł sztuki i ku jego przywrócenie. Początkowo specjalizował się w rzeźbieniu w kamieniu, w którym warsztaty były światowym autorytetem, a następnie rozszerzał się na inne powiązane dziedziny (rzeźby z kamienia i marmuru, brązy, ceramika).