Ara Pacis to pierwsze dzieło architektury zbudowane w historycznym centrum Rzymu od końca faszyzmu. Przestrzeń muzealną zaprojektowała pracownia architektoniczna amerykańskiego architekta Richarda Meiera, autora jednych z najbardziej znanych muzeów drugiej połowy XX wieku. Ara Pacis to jeden z najwyższych przykładów sztuki klasycznej.

Senat postanowił zbudować ołtarz dla pokoju poświęcony Augustowi, po powrocie z Galii iz Hiszpanii, gdzie w ciągu trzech lat umocnił władzę Rzymu i swoją własną moc, miał otworzył nowe drogi i założył kolonie.

Ołtarz został zbudowany wzdłuż via Flaminia, na granicy z najbardziej wysuniętą na północ częścią Pola Marsa, ale gleba aluwialna tego obszaru i powodzie Tybru spowodowały pogrzeb Ary, którego nie pozostawiono żadnej pamięci. Przebudowa pomnika została podjęta w latach 1937/38 w dwumiesięczniku urodzin Augusta.

Zostało przekazane archeologowi Giuseppe Moretti i zostało zrealizowane latem 1938 r. w pawilonie via di Ripetta, pośpiesznie zbudowanym z projektu Ballio Morpurgo.

Ze względu na położenie nad brzegiem Tybru, Ara Pacis może zostać zniszczona przez niewłaściwość jego kontenera, który nie może go chronić przed ruchem drogowym, spalinami, przegrzaniem, wilgocią oraz tłustym i kwaśnym pyłem, który osadzone na całej powierzchni. Nowy kompleks został z tego powodu zaplanowany w celu zachowania pomnika zgodnie z najnowszymi kryteriami ochrony.