Kościół został zbudowany dwa razy w ciągu trzydziestu lat po zniszczeniu pierwszego, nakazanego przez Fryderyka II, aby zemścić się za ekskomuniki ponoszone przez papieża, a obecny budynek został zbudowany w latach 1255–1277. elewacji miała miejsce na początku XIV wieku dzięki budowie potrójnego portalu pierścieniowego, który kończy się u góry trójkątnym tympanonem, w którym wpisane jest ślepe okno z trzema lancetami, ozdobione obrazami.

W 1872 r. na fasadę wpłynęła głęboka renowacja, przeprowadzona pod kierunkiem Giuseppe Patricolo, który zastąpił poprzednie okno różane, które zostało utracone podczas przemian dokonanych w kościele, w oparciu o projekt współczesnego okna różanego kościoła Sant'Agostino.

Wnętrze jest szerokie z trzema nawami z głębokimi kaplicami, wśród których godne uwagi są: Kaplica Mastrantonio, zbudowana przez Francesco Laurana w 1462 r., ważne dzieło wczesnego renesansu i Kaplica Niepokalana, na prawo od prezbiterium, ozdobiona w 1624 r. Kosztem miejskiego Senatu, gdzie można docenić cudowną dekorację z mieszanymi kulkami, która zakrywa nieprzerwanie mury, na których osiem posągów świętych pomija.
Wśród dzieł sztuki w jego wnętrzu można podziwiać dzieła Domenico i Antonello Gagini, Pietro Novelli, Giacomo Serpotta itp. Największa