Zbudowany w 1804 roku przez anonimowego architekta. Budynek, własność MariaTeresa Civrani i jej męża Carlo Leopoldo Eisnera, odziedziczyli ich synowie, którzy w 1850 r. Sprzedali go rodzinie Polacco. Budynek pozostaje zwarty na piwnicy pokrytej białymi kamiennymi segmentami, przerwanymi w powietrzu, przez wystającą szopę, podtrzymywaną przez sztuczne kamienne brzegi. Po stronie ulicy Procureria znajduje się duży portal, na którym stoją duże i bogate konsole, które podtrzymują balkon z balustradą z kutego żelaza. Fasada przedstawia poziomo ciągi po różnych zamówieniach, łącząc parapety otworów i tworząc bardzo zwarty efekt w kształtach niemal „cienia” kompleksu ścian.