Sugestywna Chiesa di San Pietro in Montorio, tak zwana przez „Mons Aureus”, nazwa nadana Gianicolo za jego złoty margiel, została zbudowana przed C. IX w miejscu, gdzie przez przypadkową tradycję uważano, że San Pietro został ukrzyżowany . Odrestaurowany tuż po 1481 r. Na polecenie Ferdinando IV di Spagna, prawdopodobnie na podstawie planu Baccio Pontelli, został przebudowany po żołnierzach z 1849 r., Które częściowo go zniszczyły.

Prosta i elegancka renesansowa fasada jest tradycyjnie przypisywana Meo del Caprina, ale autorytatywni krytycy uważają ją za szkołę Bregno. Wznosi się na dwóch piętrach z kątowymi pasami pilastrów, które zamykają gotycką różaną szybę i portal, do którego można dostać się schodami z podwójną rampą.

Wnętrze ma jedną nawę, z czterema kaplicami z każdej strony, wszystkie pierwotnie w kształcie absydy, i dwie szersze kaplice, które tworzą transept. W pierwszej kaplicy po prawej znajduje się „Flagellazione” Sebastiano del Piombo i datowana na 1518 r. Na rysunku Michała Anioła. Na małym dziedzińcu kościoła znajduje się słynny Tempietto del Bramante, okrągły kształt, wykonany z szesnastu kolumn z doryckiego granitu.