Pierwotny pałac został zbudowany za kardynała Albornoza (1359-62). W czasach Malatestas gościł dwór, a następnie gubernatora Papieża. Dopiero od 1722 r. Gościł organy miejskie i został powiększony w stylu neoklasycznym. Na pierwszym piętrze, sala majora, z popiersiem papieża Klemensa XII i słynnego cesenati. Poza tym jest teraz prezentowana cenna rzymska mozaika.

Przed rządami Malatesty władza polityczna i religijna nigdy nie dzieliła tego samego obszaru w Cesenie (jak w wielu włoskich miastach). Katedra w rzeczywistości znajdowała się na szczycie wzgórza Garampa (gdzie dziś znajduje się Spheristery), podczas gdy Pałac Podestry leżał niedaleko obecnego Pałacu Ridotto, a gubernator Papieża mieszkał w tzw. vetus ”(obszar Rocchetta di Piazza). W latach 1401–1403 wzniesiono nowy pałac obywatelski, aby gościć Radę Conservatori (dziś znaną jako „Ridotto”), a po Signorii inne organy reprezentacji (Cancellor, Rada Starszych itd. .) Ta sytuacja trwała do 1722 r., Kiedy organy miejskie zostały przeniesione do nowego dużego ratusza na Piazza Maggiore.

Już powiedzieliśmy, że ten budynek pochodzi z wcześniej istniejącego „palatium vetus”, które podczas Communi gościło Papieża Gubernatora. Między 1359 a 1362 r. Legat papieża, kardynał Egidio Albornoz, chciał, aby nowy pałac gubernatora („palatium novum”) został wybudowany w pobliżu starego (projekt Businiego i Guidone di Zerbino), właśnie tam, gdzie dziś znajduje się Ratusz Miejski (drugi z tego faktu pochodzi nazwa „Pałac Albornoz”. Między dwoma pałacami znajdowała się (i nadal jest) jedna z bram wejściowych do „Muraty” (za słynnym Descritpio Romandiole kardynała Grimoarda, 1371); od bramy prowadziła ścieżka na szczyt wzgórza (teraźniejszość Via Malatesta Novello i Salita Matteo Nuti). W czasach Malatesta dwa pałace były siedzibą Signori i ich dworu, ale nic nie zostało zachowane z dzieł ornamentu. Po Signorii nowy Rocchetta di Piazza nadał nowy aspekt całemu kompleksowi (nadal siedziba gubernatora), z domkiem od 1523 r. Później, w 1584 r. Francesco Masini urządził niektóre pokoje wewnątrz (niektóre obrazy są nadal tam).

W XVII wieku pałac Albornoz nabrał obecnego wyglądu, wyraźnie oddzielonego przez Rocchetta: organy miejskie powróciły w 1722 r., a pałac przeszedł ponowny, neoklasyczny styl. Następnie dodano dwie poręcze (1747), następnie zegar (1755) i nową arkadę (1777). Przeciwnie, figura Matki Boskiej jest niedawna (1940).

Jedyne resztki starego pałacu Albornoz można zobaczyć wzdłuż Salita Matteo Nuti, ale główne wejście znajduje się tradycyjnie na Piazza del Popolo. Neoklasyczna fasada ma dziesięć arkadowych domków, z balustradami, figurą Dziewicy i zegarem. Pod lożą niektóre popiersia i inskrypcje przypominają znanych i lokalnych polityków i patriotów (Garibaldi, Tullio Golfarelli 1883), Andreę Costa (1920), Leonida Montanari (Golfarelli 1887), Carducci (po Paolo Grilli, 1908), Mazzini (Golfarelli , 1888), Gastone Sozzi (1948), Giovanni Merloni (1986) i Pio Battistini (2003).

Schody prowadzą na pierwsze piętro, gdzie Hall gości medale znanych ludzi z Ceseny (Antioco Tiberti, Annibale Albertini, Candidiano da Cesena, Malatesta Strinati, Jacopo Mazzoni, Scipione Chiaramonti, Eduardo Fabbri, Maurizio Bufalini, Giuseppe Verzaglia, Fra 'Michelino, Nicolò II Masini, Giuliano Fantaguzzi); na dachu znajduje się herb Ceseny (autorstwa Angelo Masini). Wśród pomieszczeń należy wymienić tak zwany „pokój luster” z oryginalnymi objawieniami z XVIII wieku.